Symbolische bloemschikking Veertigdagentijd: Open je handen

In de Veertigdagentijd 2015 werd er door de Liturgische Bloemschikgroep wekelijks een schikking gemaakt, met als thema "Open je handen".

Per zondag leest u het thema en een beschrijving van de symboliek behorend bij de schikking. Onder de foto van de schikking leest u een bijpassend gedicht.

Zondag 22 februari:  Roept hij mij aan.

In de schikking zien we handen die geopend zijn. Open handen om liefde en trouw te ontvangen van Godswege. Je ballast, verbeeld door de stenen in het draad, mag je neerleggen. Zoals Jezus die alles wat hem af kon houden van het gaan van de weg van liefde en trouw achterliet in de woestijn.

Gedicht:

Open je handen naar Gods weg van liefde en trouw.
Op die weg vind je de ander, de ander die je aanroept.
Zo bloeit hoop.
God roept ons aan.


Zondag 1 maart:  Gedenk.

We zien handen die beschermen wat kostbaar en teer is. De psalmdichter (Psalm 16) ervaart zo Gods handen, de leerlingen op de berg willen met hun handen de ervaring van intens geluk beschermen en vasthouden.

Gedicht:

Verlangen naar de beschermende handen.
Ervaring van licht 
vasthouden, doorgeven een leven lang.
God gedenk uw barmhartigheid.

 

Zondag 8 maart:  Mijn ogen.

We zien hoe de handen geopend zijn. Ze zijn geopend om ruimte te geven aan de schoonheid van de wet. De wet die begeerlijker  is dan goud en zoeter dan honing zoals de psalmdichter in Psalm 19 dit bezingt.

Jezus komt in de tempel en ziet dat het materiële goud belangrijker blijkt dan de wet. Zijn handen vegen de tempel schoon om weer plaats te maken voor het goud van de leefregels van God.

Gedicht:

Regels ten leven door Gods hand gegeven,
fijn goud in overvloed.
Hoogmoed, begeerte,  grijpen en graaien
maken de tempel tot een markt.
Jezus handen maken ruimte voor Gods goud.
God leer ons zien het goud van uw wet.


Zondag 15 maart:  Verheug u!

Dit is de zondag waarop al iets van het licht van Pasen doorbreekt. De psalmist (Psalm 122) bezingt de vreugde van het gaan naar het huis van de Heer. Hij zingt over het verlangen naar vrede en rust.

Jezus laat zien wat  vrede en rust in het dagelijks leven betekenen door  veel mensen te eten te geven.  Hij breekt en deelt uit: vijf broden en twee vissen blijken meer dan genoeg te zijn. Zijn handen leggen het breken en delen in de onze.

Gedicht:

Licht breekt door waar liefde gedeeld wordt.
Brood en vis, voedsel om te leven.
Handen die uitgestoken worden naar elkaar.
God, dat onze handen delen van hetgeen we ontvangen hebben.

 

Zondag 22 maart:  Doe mij recht.

De handen liggen tegen elkaar aan, nadenkend, bezinnend.
De korenaren verwijzen naar de parabel die Jezus vertelt.

Gedicht:

Graan dat valt in de aarde en sterft
brengt veel vruchten voort.
Leven verliezen, leven vinden.
God, wij bidden: help ons ons te bezinnen op wat leven geeft.

 

Zondag 29 maart:  Palmpasen.

De slinger van rode bloemen vormen samen een weg.
Ze verwijzen naar de jassen die door de mensen uitgetrokken werden
om een rode loper voor Jezus te vormen toen hij Jeruzalem binnentrok.
De handen juichen mee met de vele stemmen.

Gedicht:

Vol van hoop, verwachting.
Handen hoog, hosanna, hij komt.
Koning van de vrede.
Anders, altijd anders deze nederige koning.
God, leer ons de weg te gaan van deze koning van de vrede.

 

Donderdag 2 april:  Witte Donderdag.

De handen in de schikking zijn naar voren gebogen. Uitnodigende handen zijn het, om te doen als Hij.  
De  diverse broden en de kan water en doek verwijzen naar het laatste avondmaal.
Deze worden getoond tijdens het zingen van het deel van "De Graankorrel".

 

Vrijdag 3 april:  Goede Vrijdag.

De gebalde vuist verwijst naar de gebalde vuisten die naar Jezus opgestoken werden.
De open hand symboliseert de overgave van Jezus. Rode anemonen staan rond het kruis.
Zij verwijzen naar het lijden van Jezus.
(Volgens een oude legende bloeiden ze wit onder het kruis maar kleurden rood vanwege het bloed)

 

Zondag 5 april, Paasmorgen: Open je handen.

Vandaag vieren we Pasen: het geheim van het leven dwars door de dood heen.
Met open handen mogen we dat geheim vieren.
Tussen de handen zien we een schaal vol witte bloemen.
Ze vertellen over de gave van het licht dat volop stroomt.
Onze handen mogen dat licht doorgeven.
Rondom zien we doorzichtige kralen als tranen van Maria –
dwars door de tranen van verdriet en gemis heen, breekt de hoop door.

Gedicht:

Maria haar handen willen vasthouden, wat niet vast te houden is.
Geopende handen vertellen over het geheim van leven.
God, uw licht breekt onstuitbaar door.