Interview met gemeenteleden

Ries en Greet Verschuur

Een vraag van de redacteur van ons kerkblad: “Willen jullie vertellen wat ‘Geloven in De Kapel’ voor jullie betekent”. Een lastige vraag, vooral in deze decembermaand waar gedachten en gevoelens om de voorrang strijden. Toch willen wij proberen hier iets over te zeggen.

Ik ben Ries Verschuur, geboren in Maartensdijk op 20-09 1937 als oudste van het gezin. Na de oorlog ben ik opgegroeid in een vrijgemaakt gereformeerd gezin. In mijn HTS-tijd - Greet en ik gingen toen al met elkaar - wisselde ik de kerkgang af. Of de gereformeerde kerk of de vrijgemaakte kerk.

Na omzwervingen – allereerst militaire dienst en toen werk bij de technische dienst van een machinefabriek en een exportslachterij – kwam ik in het onderwijs aan de Chr. M.T.S. van Almelo te werken als leraar in de werktuigbouw. In de loop van de jaren werd er gevraagd om naast technische vakken ook twee lessen Godsdienst te geven. In een klas met leerlingen uit verschillende kerkelijke richtingen was dat toch vaak wel een opgave. In die tijd gaven Greet en ik ook huiscatechese aan jongeren in de Gereformeerde Kerk. Zelf werd ik aan het denken gezet over mijn eigen geloofsbeleving. Het geloof in een Bijbel van kaft tot kaft was verdwenen.
Voor mij werd God een “Eeuwige Bron van Energie”, die ik in alles terug zie,
in de natuur, in mensen en gebeurtenissen.

Ik ben Greet Verschuur-Rietveld geboren op 11-04-1938 in Utrecht als jongste met 4 oudere zussen. In 1944 werd er nog een broertje geboren. Opgegroeid in een gereformeerd gezin, waar het geloven in dabar (bid en werk) in praktijk werd gebracht. In de oorlog begon mijn schoolloopbaan, als er tenminste school was. Een oom, die bij ons ondergedoken was, heeft me lezen geleerd. Het horen, zien en zwijgen is er automatisch ingegroeid. Praten kon je de kop kosten. Dat werd al snel duidelijk en kinderen hebben daarvoor een ingebouwde antenne. Na de oorlog lagere school en daarna mulo. Daar werden Ries en ik vrienden en verliefd op elkaar. Veel te jong naar het oordeel van onze ouders, maar liefde overwint heel veel obstakels.

Na de mulo ging ik naar de kleuterkweek en Ries naar de H.T.S. beiden in Utrecht. In 1961 zijn we -  in Ries zijn diensttijd - getrouwd met als trouwtekst: “Die u roept is getrouw. Hij zal het ook doen.”  Bij mijn belijdenis kreeg ik de tekst mee: “Blijf bij hetgeen u van jongsaf geleerd is”.  Deze beide teksten zijn voor mij altijd een ruggesteun geweest in de loop der jaren. Onze 5 kinderen werden geboren en die hebben we laten dopen. In 1969, vlak na de geboorte van onze jongste zoon verhuisden we naar Almelo, en sinds 1972 wonen we aan de Kruizemunthof 41 in Wierden.

Ook in Wierden werden we actief lid van de Gereformeerde Kerk …. tot er problemen kwamen. We kregen toen gastvrijheid in de Hervormde Kapel. Dat was een warme deken om ons heen, en dat ervaren we nog steeds. We hebben daar mogen ervaren wat het betekent wat er op de gevelsteen van de Kapel staat: “Waar de Geest des Heren is daar is vrijheid”. Vrijheid in geloven en beleven. Vrijheid om te zijn wie je bent. Na, voor onszelf, een proefperiode van een jaar werden we lid van De Kapel. Als eenling geloven was geen optie, want mensen hebben hiervoor mensen nodig. We wilden deel uit maken van een levende gemeente met mensen met verschillende ideeën en gevoelens, met ook ruimte voor eigen inbreng.

De laatste moeilijke periode in de Gereformeerde Kerk als echtpaarouderling, heeft onze kinderen geen goed gedaan. Ze ervoeren de pijn en het verdriet die er waren. Een paar van hen lieten de kerk los. Wat mij troostte was: ”Ze zijn gedoopt. God laat nooit los wat zijn hand ooit begon.” Nu na jaren is het prachtig en een troost om te ervaren dat ieder op zijn manier God weer gevonden heeft. Niet altijd in een kerk, want dat is maar mensenwerk, maar in verbinding met God op een niet traditionele manier. Voor ons is De Kapel een plaats waar we mensen ontmoeten, getroost worden in verdriet en geraakt worden door het zingen, het gesproken woord en gebed. We hopen nog lang deel te mogen uitmaken van deze fijne gemeente.

Van veel betekenis: LB 300

 
Eens, als de bazuinen klinken,
uit de hoogte, links en rechts,
duizend stemmen ons omringen,
ja en amen wordt gezegd,
rest er niets meer dan te zingen,
Heer, dan is uw pleit beslecht.

Scheurt het voorhang van de wolken,
wordt uw aangezicht onthuld,
vaart de tijding door de volken
dat Gij alles richten zult:
Heer, dan is de dood verzwolgen,
want de schriften zijn vervuld.

Mensen, komt uw lot te boven,
wacht na dit een ander uur,
gij moet op het wonder hopen
dat gij oplaait als een vuur,
want de Geest zal ons bestoken,
nieuw wordt alle creatuur.

Van die dag kan niemand weten,
maar het woord drijft aan tot spoed,
zouden wij niet haastig eten,
gaandeweg Hem tegemoet,
Jezus Christus, gist'ren, heden,
komt voor eens en komt voor goed!

Gert Wolters

Ik ben een geboren en getogen Wierdenaar, maar sinds een jaar weer in Vriezenveen woonachtig. Als onderwijsman werkzaam in Enschede. Inmiddels 28 jaar gelukkig getrouwd. We hebben twee kinderen die eigenlijk de deur al uit zijn door studie.

Of ik iets over mijn geloof en geloofsbeleving wil schrijven voor De Kapel…best lastig. Ik ben een man van graag praten, uitleggen en toelichten, maar niet zozeer een van ’dat zal ik wel even opschrijven’. Nadenken over geloof doe ik veel en ik laat anderen er ook over nadenken als lid van de doopdienstcommissie. Wat betekent het voor mij? Lastig om te vertellen, laat staan op schrift te zetten. Misschien zegt dat iets over mijn ‘geloven’.

Als kind heb ik de ‘School met de Bijbel’ bezocht en daar de mooie verhalen gehoord. Ik herinner me sommige verhalen echt beter vanuit die vertellingen, met alle beelden van toen, dan als de Bijbeltekst die ik gelezen heb.
Toen vooral veel oudtestamentische verhalen en later ook binnen mijn opleiding (P.A. nu PABO) de goedheid van God, verteld in de verhalen van en over Jezus. De Christelijke P.A. bracht meer dan alleen een diploma. Ik kreeg bevestiging van mijn beleving; de bijbelverhalen blijken genuanceerder; de vertaling is ook door mensen met eigen beeldvorming gemaakt. Niet alles letterlijk nemen, ook dichterlijke vrijheid herkennen. Dat vormt je.
De gelijkenissen zijn voor mij nog steeds geweldige verhalen die ons diepe wijsheid laten zien en ons vaak een spiegel voorhouden.

Wat doe ik als…kan ik ook wat Jezus leert … aanpakken … loslaten … liefhebben … omgaan met ‘moeilijke mensen’… Ik haal er kernwoorden uit als: vergeving, respect en liefde. Vooral het laatste komt het dichtst bij mijn Godsbeeld. Jezus helpt mensen; in zijn voetsporen treden en ook mensen helpen, op mijn eigen bescheiden wijze, in het onderwijs, dat geeft voldoening.

Ik moet ook denken aan de dienst van 13 november waarin het thema ‘hel’ aan bod kwam. Een moeilijk te bevatten iets, wanneer je in de onvoorwaardelijke liefde van God gelooft. Mooi toegelicht door ds. Van Waveren. Naast de gezamenlijkheid en de vieringen zoek ik voor mezelf ook dit soort overwegingen. Een verhaal met een boodschap; de onderliggende gedachte zoeken of denken te herkennen, waarbij je soms ook op het verkeerde been wordt gezet. Intrigerend.

In het gebed zeg ik soms veel, soms weinig tot niets. In stilte denkend aan wat je op je werk hebt meegemaakt, twijfelen over of je de dingen goed hebt aangepakt en dan daarin steun vragen aan God. In De Kapel zie ik ruimte voor twijfel, ruimte voor gesprek en respect voor elkaars geloofsbeleving.

Er zijn veel mooie liederen geschreven en het is bijna onmogelijk er een uit te kiezen dat me in het bijzonder aanspreekt. Gezang 47 is er wel een dat laat horen wat het kan beteken om Jezus te volgen. Dat spreekt me aan. Onvoorwaardelijk ergens voor staan en voor gaan.

Jezus die langs het water liep
en Simon en Andreas riep,
om zomaar zonder praten
hun netten te verlaten,
Hij komt misschien vandaag voorbij
en roept ook ons, roept u en mij,
om alles op te geven
en trouw Hem na te leven.

Jezus die langs de straten kwam
en tollenaars terzijde nam:
‘k Wil in uw woning wezen
voor nu en voor nadezen,
Hij komt misschien vandaag voorbij
en neemt ook u terzij of mij
en vraagt ons, Hem te geven
de rijkdom van ons leven.

Christus die door de wereld gaat
verheft zijn stem niet op de straat,
Hij spreekt ons hart aan, heden,
en wenkt ons met zich mede.
En lokt ook nog zoveel ons aan,
tot wie zouden wij anders gaan?
Hij heeft en zal ons geven
alles, het eeuwig leven.

Barry en Kirsten Hegeman

Wij zijn Barry en Kirsten Hegeman (35 en 33 jaar), we zijn in 2002 getrouwd en in Wierden komen wonen. In 2005 werd Linde geboren, en in 2008 kregen we onze tweede dochter: Femke. Barry werkt bij Cosmo auto als after-sales manager en Kirsten als leerkracht en intern begeleider op de Kluinveenschool in Wierden.

Wij werden op een positieve manier benaderd om te verwoorden hoe wij het geloof ervaren. We waarderen het dat in deze rubriek verschillende gemeenteleden aan het woord komen en zijn dan ook graag bereid om ons geloofsleven als ‘jong gezin’ met u te delen.

Barry groeide op in een Rooms-Katholiek gezin, en Kirsten in een Hervormd gezin, beiden in (de buurt van) Nijverdal. We trouwden in de Hervormde kerk in Nijverdal en bleven deze de eerste jaren bezoeken. Toen onze oudste dochter naar school ging vonden we het belangrijk om bij een kerk in Wierden betrokken te zijn. We hebben vorig jaar een aantal keren De Kapel bezocht, en voelden ons meteen thuis.

Ds. Oosterhof merkte ons na een aantal bezoeken op en kwam zelf naar ons toe met de vraag of hij een keer langs zou komen voor een gesprek. Dit gesprek was zeer positief, mede door zijn realistische kijk op de wereld en het geloof besloten wij ons aan te sluiten bij de Hervormde Kapel. We proberen om de week De Kapel te bezoeken. Het voelt niet als een verplichting, het is echt een ontmoeting, viering, bezinningsmoment. De kinderen worden er erg bij betrokken en je hebt het gevoel dat je gewoon jezelf kunt en mag zijn. 

Geloven
We zijn God dankbaar voor alles wat we hebben: een gezin, gezondheid en werk. We danken Hem dat Hij voor ons zorgt, ons door en door kent en er als een Vader voor ons is en Zijn Zoon heeft gegeven voor onze zonden. We stellen vertrouwen in Hem; op momenten dat het moeilijk gaat, wil Hij ons helpen. Hij helpt ons de juiste keuzes te maken, hierdoor laten wij ons leiden.

God is als een vader voor ons, waar wij met al onze vragen terecht kunnen. Dit doen we door dagelijks tot hem te bidden en Hem te danken. Hierbij danken wij voor de dingen die goed gaan, vragen om steun en wijsheid voor de moeilijke momenten in het leven of dat van een ander. We waarderen zijn onvoorwaardelijke liefde voor ons, die wij weer door mogen geven aan onze kinderen en aan andere mensen.

Eeuwig leven
Wij geloven in een eeuwig leven, we denken hierbij aan het voortbestaan van de ziel. We geloven, vertrouwen en hopen dat God er na de dood voor ons is.

Respecteren
Wij zijn geen mensen die ons geloof met woorden heel erg uitdragen, aan anderen laten zien. Als anderen er naar vragen zijn we wel heel open over ons geloofsleven, maar we willen het anderen niet opdringen. We hebben best veel vrienden die niet geloven of niet naar de kerk gaan, toch zijn dit goede vrienden van ons en respecteren we elkaar om wie en wat we zijn. En dat is het belangrijkst naar ons idee: dat je elkaar in je waarde laat en respecteert. Er zijn teveel ruzies en oorlogen door verschil van godsdienst.

Wij vinden de 10 geboden ook erg belangrijk, maar als iemand leeft naar deze regels maar niet in God gelooft, is hij dan een ‘minder goed’ mens? Wij denken van niet en willen dus ook niet anderen daarvan proberen te overtuigen. We willen juist laten zien dat Christenen heel gewone mensen kunnen zijn die midden in de samenleving staan. Door extreem gelovigen worden niet-christenen eerder sceptisch: ‘die gelovigen met hun rare regels en gewoonten’.

Dat vinden we dus het prettige van De Kapel, dat je welkom bent zoals je bent, en dat je niet wordt bekritiseerd. Voor Kirsten geldt dat ze op school het geloof door kan geven aan de kinderen, je krijgt vragen van kinderen die je behoorlijk aan het denken kunnen zetten en de Bijbelverhalen leveren vaak interessante discussies op. Het is geweldig dat je dit aan kinderen kunt en mag meegeven. Onze eigen kinderen willen we het geloof ook van harte meegeven, maar niet opdringen. We hopen dat we dit zo doen dat ze later zelf de keuze maken om te blijven geloven.

Tot slot een lied dat we als gezin vaak zingen voor het slapen gaan. Ze mogen altijd kiezen, maar dit is zowel bij hen als bij ons een van de favorieten: Opwekking 599 (Kom tot de Vader) http://www.youtube.com/watch?v=qiIEDuLVJt8

       
Nog voordat je bestond,
kende Hij je naam.
Hij zag je elk moment
en telde elke traan.
Omdat Hij van je hield,
gaf Hij zijn eigen zoon.
Hij wacht alleen nog maar
tot dat je komt.

En wat je nu ook doet,
Zijn liefde blijft bestaan.
En niets wat jij ooit deed,
verandert daar iets aan.
Omdat Hij van je houdt,
gaf hij Zijn eigen Zoon.
En nu is alles klaar
wanneer jij komt.

Kom tot de Vader
kom zoals je bent.
Heel je hart,
al je pijn is bij hem bekend.
De liefde die Hij geeft,
de woorden die Hij spreekt.
Daarmee is alles klaar
wanneer jij komt.